السيد الخوئي
226
توضيح المسائل ( فارسي )
( مسأله 1302 ) كسى كه نمىداند پيش از رسيدن بهشت فرسخ از وطنش مىگذرد ودر آن توقف مىكند ، يا نه يا ده روز در محلى قصد أقامت مىنمايد يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند . ( مسأله 1303 ) كسى كه مىخواهد پيش از رسيدن به هشت فرسخ از وطنش بگذرد ، يا ده روز در محلى بماند ، ونيز كسى كه مردد است كه از وطنش بگذرد يا ده روز در محلى بماند ، اگر از ماندن ده روز يا گذشتن از وطن منصرف شود ، باز هم بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر باقيمانده راه هشت فرسخ باشد ، يا چهار فرسخ باشد ، وبخواهد برود وبرگردد ، وبرگشتن نيز چهار فرسخ باشد بايد نماز را شكسته بخواند . شرط پنجم - آن كه براي كار حرام سفر نكند ، واگر براي كار حرامى مانند دزدى سفر كند ، بايد نماز را تمام بخواند . وهم چنين است اگر خود سفر حرام باشد ، مثل آن كه براي أو ضررى كه اقدام بر آن شرعا حرام است داشته باشد ، يا زن بدون اجازه شوهر در صورتي كه نشوز بر أو صادق شود ، وفرزند با نهى پدر ومادر كه موجب عقوقش باشد سفري بروند كه بر آنان واجب نباشد ، ولى اگر مثل سفر حج واجب باشد ، بايد نماز را شكسته بخوانند . ( مسأله 1304 ) سفري كه واجب نيست اگر سبب اذيت پدر ومادر باشد حرام است ، وانسان بايد در آن سفر نماز را تمام بخواند وروزه هم بگيرد . ( مسأله 1305 ) كسى كه سفر أو حرام نيست وبراي كار حرام هم سفر نمىكند ، اگر چه در سفر معصيتي انجام دهد ، مثلا غيبت كند يا شراب بخورد بايد نماز را شكسته بخواند . ( مسأله 1306 ) اگر براي آن كه كار واجبي را ترك كند مسافرت نمايد چه غرض ديگرى در سفر داشته باشد يا نه نمازش تمام است ، پس كسى كه بدهكار است ، اگر بتواند بدهى خود را بدهد وطلبكار هم مطالبه كند ، چنانچه در سفر نتواند بدهى خود را بدهد ، وبراي فرار از دادن قرض مسافرت نمايد ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر سفرش براي كار ديگرى است اگر چه در سفر ترك